31 مرداد

امروز نهار قرار شد بریم خونه خاله ی بابا البته قبلش همه با هم با مادر بزرگ رفتیم یه جایی که اسمش یادم نمیاد شرمنده، فقط میدونم عموی بابام اونجا خاکه. عمو حسین وقتی که خیلی جوون بوده بر اثر تصادف فوت میکنه بنده خدا خیلی جوون بوده حتی ازدواجم نکرده بوده خدا بیامرزتش.

البته قبلش رفتیم سر خاک غلامرضا تختی ، بعدسر خاک عمو حسین بابایی و آخرشم رفتیم مقبره شیخ صدوق

 من هم که میبینید در خواب نازم

اینجا هم خاک عمو حسین بابایی هستش خدا رحمتش کنه.

این شعرشم فکر کنم مادر بزرگ بابایی واسه پسرش گفته 

این هم زندگی نامه ی شیخ صدوق خودمون، آخه بالا شهر اصفهان یه خیابون هست که اسمش شیخ صدوق 

به نظر شما من و بابا جان چی دیدیم که انقدر میخندیم؟ خودمم نمیدونم....

 موقع برگشتن مادر بزرگ پول داد به بابایی تا بره واسه همه بستنی بخره به نیت عمو حسین پسرش اتفاقا چون هوا گرم بود خیلی چسبید ایندفعه دیگه جدی جدی خدا بیامرزتش الهی آمین.

سر ظهر بود که رسیدیم خونه خاله ی بابا نهارو که خوردیم من و مامان و مامان جان موندیم اونجا اما بابا و باباجان و مادر بزرگ رفتن، من خوابیدم مامانی هم یه کمی خوابید بعد از اینکه بیدار شدم همون موقع رضا (پسر دختر خاله ی بابا)  هم بیدار شد چند دقیقه بعدش ساره(دختر پسر خاله ی بابا) با مامانش اومدن اونجا. من و رضا هی با هم بازی کردیم اما ساره فکر کنم خیلی با ما حال نکرده بود. 

چند ساعت بعدش بابایی زنگ زد به مامان گفت آماده باش میام دنبالت تا بریم برج میلاد بگردیم.قبل از رفتن مامانی از ما سه تا بچه ها عکس گرفت،سه تا عکس گرفت اما تو همه عکسا من وساره داریم گریه میکنیم.

تاریخ تولد سه تفنگ دار: ساره فروردین 90 _ رضا 10 شهریور 90 _ پرنیان که خودم هستم 15 آبان 90 

این عکس هم در تاریخ 31 مرداد 91 ساعت 6:48 دقیقه بعد از ظهر منزل خاله فخری توسط مامانی گرفته شده است. 

ساعت 7.5 راه افتادیم به سمت برج میلاد. دوتا عکس گرفتیم که دوربین شکل باطری نشون داد یعنی شارژم داره تموم میشه وای اگه بدونید چقدر همهمون ناراحت شدیم حیف آخه میخواستیم کلی عکس و فیلم بگیریم

بعد از اینکه بابایی بلیط گرفت رفتیم همون طبقه اولش و دیدیم خیلی قشنگ در آوردن اونجارو آفرین.....

اینجا بیرون برج خیلی جای سرسبزی بود 

یه جای بازی هم داشت البته تو خود برجه همون طبقه ی اول اما متاسفانه اونروز تعطیل بود

بعد از اونجا رفتیم طبقه سوم منتظر آسانسور موندیم. اونجاهم آبنماهای خیلی قشنگی داشت دم ورودی آسانسور یه آبنما بود که خیلی جالب بود من که تا حالا جایی ندیده بودم

قبل از رفتن یه خانمه اومد برامون راجب تمام طبقات برج وکلی چیزهای دیگه صحبت کرد بعدش سوار شدیم ورفتیم بالا خیلی باحال بود خیلی، اما حیف زود رسیدیم، انقدر سریع بود که مامانی گفت خوب پیاده میرفتیم زودتر میرسیدیم

وای واقعا قشنگ بود انگار تمام تهران زیر پاته تازه یه باد خیلی خنکیم میومد اصلا غیر قابل توصیف ، من اونموقع خیلی خوابم میومد واسه همین تمام مدت نق میزدم البته مامان اونجا شیرم بهم داد ولی خیلی بد خواب شده بودم ،اولش تو بغل مامان چند بار اونجارو دور زدیمبد از مدتی بالاخره خوابم گرفت اما نمیدونم چی میشد زود بیدار میشدم ،مامان که دیگه خسته شده بود واسه همینمن و داد به ددی، با بابایی هم کلی دور اونجا زدیم تا بالاخره دیگه ساعت 10 بود که خوابم برد اما متاسفانه دیگه ساعت بازدید تمام بود واسه همین برگشتیم پایین .

توصیه میکنم همه ی کسانی که این پست و خوندن حتما برن برج میلاد و از نزدیک شاهد این همه قشنگی باشن. 

بعد از یه کم چرخیدن تو خیابونا ساعت 12 رسیدیم خونه و بعد از خوردن شام لالا کردیم.